In de vorige twee blogs ging het over stress: wat merk je daarvan en waar komt het door. In deze blog de eerste stap die rust kan brengen: Structuur.  De kunst is om structuur in

Overprikkeld raken, chaos in je hoofd voelen, niets meer kunnen, gevoelloos zijn, hevige onrust ervaren, hoge stress, et cetera. De fase ‘rood’ (naar het stoplichtmodel: groen voelt goed, oranje vraagt waakzaamheid en bij rood loopt

Mensen met autisme en hun omgeving verder helpen. Dat is wat ik het fijnste vind. Achterhalen wat er voor iemand fundamenteel nodig is om prettiger te kunnen leven. Om meer liefde te ervaren.  Er is

Ik was wel toe aan de lente. Steeds weer de hoop: ja, nu komt het echt lekkere weer. En wat krijgen we? De zon wordt steeds weer afgewisseld met regen en koelte, soms windstil, dan

Het gevoel dat je in de tredmolen aan het rondrennen bent. En dat er dan een moment komt dat je beseft dat dit je eigenlijk niet gelukkig maakt en er iets moet gebeuren. Herken je

Voorspelbaarheid.Duidelijkheid.Concreet.Orde. Het helpt om rust te creëren. Dat autistische brein is steeds maar aan het analyseren wat er om hem heen gebeurt. Of alles nog klopt. Zo ja, dan kunnen de voelsprieten even op halve

Het kan nauw luisteren.Of maar een kleine aanpassing vragen.Voelt iets goed of niet. Buiten doet goed Buiten eten – voor mij een heerlijkheid in meerdere opzichten.Want ik hou van eten. En ik hou van buiten.Als

Ik kan ook niks aan je overlaten!…Waarom doe je nu zo?Ik moet het altijd weer oplossen.Jij wordt altijd meteen boos..Kijk nu eens wat je doet. Het leven met kinderen gaat niet altijd over rozen, ook

Corona is naar de achtergrond en het sociale leven komt weer op gang. Feestje hier, etentje daar. Alles wat gevierd kan worden, wordt gevierd, inclusief nog wat achterstallige gedenkwaardige feiten.