Blog

Door de computer ben ik weer gaan sporten. Dat zit zo: wij vonden dat zoonlief minder tijd mag besteden aan filmpjes kijken en Minecraft spelen. Daar dacht hij anders over natuurlijk.

Gaandeweg onze relatie en gevormde gezin kwamen we erachter dat mijn man autisme heeft. We hadden last van veel strubbelingen in onze relatie en het aandeel van mijn man als vader in het gezin was minimaal. Dat zag ik graag anders.

Het is zo’n uitspraak die Jan en alleman doet als het niet zo goed gaat met iemand. Maar hoe doe je dat dan?Wat is goed voor jezelf?

Er wordt vaak gezegd dat mensen met autisme niet of slecht tegen veranderingen kunnen. Is dat zo? En wat doe je eraan? Bij ons thuis merk ik dat meer dan eens. Zelfbedacht of opgelegd… Van veel mensen hoor ik: “Maar als hij zelf bedenkt om het anders te doen, dan is het geen probleem!”

Voor mij werkt het toch zo: voor het nieuwe jaar maak ik voornemens. Nieuw jaar, nieuwe kansen zeg maar. Dat doe ik al jaren en helaas zijn er ook al vele voornemens al in rook opgegaan. Gepokt en gemazeld ben ik dus inmiddels. Want er zijn ook voornemens die wel slagen.

Bij veel mensen gaan de nekharen overeind staan als het woord ‘structuur’ valt. Er wordt dan vaak meteen gedacht aan vastomlijnde handelingen, alles inplannen, weinig bewegingsruimte. “Niets voor mij” hoor ik dan ook vaak als we dit onderwerp bespreken.

Bij veel mensen gaan de nekharen overeind staan als het woord ‘structuur’ valt. Er wordt dan vaak meteen gedacht aan vastomlijnde handelingen, alles inplannen, weinig bewegingsruimte. “Niets voor mij” hoor ik dan ook vaak als we dit onderwerp bespreken.

Steeds meer mensen vallen om. Niet altijd letterlijk, maar figuurlijk dan toch wel.Jij niet toch? Want dat voelt zo naar. Je krijgt geen lucht meer, het is donker, je hebt geen richting. Ik was eens zo diep. Figuurlijk dan wel te verstaan. Het was in 2007. Of eigenlijk al eerder, in 2005.

Onenigheid krijgen is in een mum gebeurd. Zeker als er veel spanning is en je gestrest bent, kun je een kort lontje hebben.