5.0 
Soms komt er iets aan mij voorbij dat mij weer even laat checken hoe het ervoor staat. Voelt het nog goed? Heb ik iets te doen?
Onlangs had ik zo’n moment.
Het kwam door een prachtig boek dat ik gelezen heb (een dikke pil van ruim 600 bladzijdes, maar binnen een week uit).
Wat vervolgens extra werd versterkt door het bericht van een bekende dat ze gaat emigreren, ‘omdat zij en haar man elkaar teveel missen’ door het leven dat ze hier leiden.
Intrigerend
In dat boek leren 2 mensen elkaar kennen onder bijzondere omstandigheden. Ze weten niets van elkaar, maar gaan samen op reis.
Een verhaal over zwaarte in het leven, persoonlijke groei, openstaan voor de ander, voor het onbekende, schoonheid, waardering en respect.
Nog aan het bijkomen van alle emoties door het boek, vernam ik van de emigratie. Stilgestaan bij de situatie waarin zij zat gaf richting aan de toekomst.
Het maakte dat ik reflecteerde op mijn leven en relatie.
Stroomt het het naar wens?
Wat zijn obstakels?
Ben ik een oen?
Met nieuwsgierigheid bezie ik hoe ik in contact ben met mijn man.
Waar vul ik in?
Hoe open ben ik zelf?
Geef ik voldoende ruimte aan hem?
Dat onderzoeken bij mezelf is best wel een beetje spannend. Ik ben op zich niet zo oordelend, maar in hoeverre staat mijn eigen gelijk soms toch in de weg?
Ben ik wel genoeg een OEN en laat ik OMA thuis?
Oftwel, hoe sta ik ervoor, ben ik Open, Eerlijk, Nieuwsgiering? En laat ik Opvattingen, Meningen en Adviezen achterwege?
Mooie verbinding
Door mezelf hierin te bevragen, komen er ook waardevolle gespekken met manlief op gang. We worden allebei opener. We hebben het over mijn gedrag en dingen die hij doet en zegt.
Waar loopt het lekker?
Wat loopt er stroef?
Missen we iets?
Het zorgt weer voor groei.
Van ieder van ons en wij samen.
Liefde laten stromen
Autisme als onderdeel van je relatie geeft diverse valkuilen en uitdagingen.
En ook vele mogelijkheden 🧡.
In mijn relatie heb ik al vele hobbels genomen. Hoe mooi dat ik als relatie- en autismecoach nu mensen op weg mag helpen.
